reupsen,
V.;
auch 1
reusen›rülpsen, aufstoßen‹; auch: ›Auswurf ausspucken‹.
Belegblock:
es [das swein] kunt sust nichcz dann röffczen, | muffczen, ruffczen und möffczen | nach seiner art und weis.
Als-denn ist er den tag kein nütz, | Dann das er gröltz, außwerff und rütz.
Reüpse / koppe. Ructus.
Entfuͦr jr ob dem disch eyn furtz | Vnd ließ eyn roͤubtzen jr entwischen.