reid,
Adj.;
zu
mhd.
reit
›gedreht, gekräuselt‹
().
1.
›gekräuselt, lockig, wellig‹ (vom Haar gesagt).
Bedeutungsverwandte:
 1; vgl. , .
Wortbildungen
1
reidhar
›Kraushaar‹ (dazu bdv.: ),
2
reidhar
nach ›zubereiteter Flachs‹ (Gw zu
har
,
der
).

Belegblock:

Lau, Qu. Neuß (
rib.
,
1596
):
So ein fremder flachs, hanf, woll [...] reidhar, wachs [...] ganz ubersetzt, soll vom fl. zur accisen geben 3 h.
Jahr, H. v. Mügeln
991
(
omd.
, Hs.
1463
):
ir har in bruner farb erschein, | ir löckel reid und dabi lank.
Holtzmann, Gr. Wolfdietrich (Hs.
A. 15. Jh.
):
daz har was im reit gel und darzu fal.
Primisser, Suchenwirt (
oobd.
,
2. H. 14. Jh.
):
Si het ıͤr raidez chrausez har | Zevloket und zerauffet.
Bremer, Voc. opt.
1011
(
wbair.
,
2. V. 15. Jh.
):
spanhar [...] raidshar.
Wackernell, Adt. Passionssp. Pf. II,
1153
(
tir.
,
1486
):
Ich leren selber machen raydes har.
Schmitt, Ordo rerum
450, 59
;
2.
›gemasert‹ (von Holz gesagt).
Bedeutungsverwandte:
(s. v. ); vgl.  2.

Belegblock:

Schwäb. Wb. (a. 
1579
).