aufblecken,
V.
›sichtbar werden, hervorblicken‹;
zu
1
 1.

Belegblock:

Spanier, Murner. Narrenb.
14, 3
(
Straßb.
1512
):
yeder aff [...] hat ein freüd, das er [arß] vffbleckt | Vnd yederman syn arß entdeckt.