maskanne,
Gw mit anorganischem
-d-
sowie Diminutivsuffix:
maskandel
,
maskante,
die
;
–/-n
;
zum Verhältnis von
-kanne
und
-kante
s.
Kluge/S.
2002, 466
.
›Kanne, die 1 Maß (Wein) faßt‹;
vgl.
1
masse
(
die
) 5, zu
kanne
.

Belegblock:

Struck, Joh. Pfannstiel
55, 27
(
mosfrk.
,
1526
):
An zynnwergk: itme 14 grosser plattenn, 8 cleyner, noch ein maßkann und eyn halb maß.
Chron. Nürnb.
5, 596, 16
(
nobd.
,
E. 15.
/
A. 16. Jh.
):
da schuß der von Amberg das feur [...] zwaier turn hoh ubern galgen als groß als ein moßkandel dik ümb ains in die naht.
Chron. Augsb.
8, 54, 8
(
schwäb.
, zu
1560
):
welcher ine zuvor mit ainer maßkanten an hals geschlagen.
Zingerle, Inventare
50b, 9
(
tir.
/
vorarlb.
,
1479
):
i masskantten.
Kollnig, Weist. Schriesh.
288, 10
;
Zingerle, a. a. O.
68, 2, 10
.