klar,
das
der
). – Obd.
1.
›himmlischer Glanz‹; vgl.
klar
(Adj.) 7.Bedeutungsverwandte:
klarheit
Belegblock:
Gille u. a., M. Beheim
70, 12
(nobd.
, 2. H. 15. Jh.
): Wann er doch all der engel chor | der weishait, glori, czird und clor | weit uber traff mit wirde.
Klein, Oswald
78, 1
(oobd.
, 1416
): Mich tröst ain adeliche mait, | die ist für war durch klar an tadels mail.
2.
›Eiweiß‹; vgl.
klar
(Adj.) 1.Gehäuft Fachtexte der Medizin.
Bedeutungsverwandte:
eierklar
Belegblock:
Keil, Peter v. Ulm
166
(nobd.
, 1453
/4
): nym von acht ayrn daz clar vnd j lot lautters weyrauchs.
Rieder, St. Georg. Pred.
283, 27
(Hs. ˹önalem.
, 1387
˺): ez [aý] hat zem ersten ain wisse schalen, da under ist ain wisses vel, dar nach ain wisses klar, dar inne ain rotes tutter.
Sudhoff, Paracelsus
6, 68, 22
(1528
): alsbald dasselbig geöfnet wird, so empfahet der klar und dotter [...] ein solche vergiftung von dem eußern luft.
Ebd.
13, 16, 22
(1525
/6
): wie der dotter im ei vom klar gehalten wird, das er die schal nicht anrüret.
Haage, Hesel. Arzneib.
21r, 2
(Hs. ˹noobd.
/md.
, E. 15. Jh.
˺): geusz daz lautter den herausz [...] und temperir es den mit clar.
Rohland, Schäden
217
; Sudhoff, a. a. O.
8, 95, 15
; 14, 327, 10
; Henisch
607
; Gleinser, Anna v. Diesb. Arzneib.
1989
.