keraus,
der
.
›der letzte Tanz‹; ütr.: ›Tod‹;
zu
1
keren
 1,
aus
 6.

Belegblock:

A. à S. Clara. Glori
39, 32
(
Wien
1680
):
Der mit Purpur schõn thut glanzen | [...] | Eer muß auch den Kehraus tanzen.
Schwäb. Wb.
4, 334
.