getrieben,
part. Adj.
zu treiben
(V.).›gebahnt, begangen, ausgetreten, ausgebaut (von Wegen)‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. betreten
Belegblock:
Haltaus, Liederb. Hätzlerin
1, 28, 59
(schwäb.
, 1471
): Fürbas in das geuild ich tratt | Vnd kam vff ain getriben pfat.
Chron. Augsb.
2, 106, 23
(schwäb.
, Hs. 16. Jh.
): und kam ich an ain wegschaiden, was ain getribner gueter weg.
Siegel u. a., Salzb. Taid.
154, 21
(smoobd.
, 1585
): wann aber ainer ain rechte getribne straß hat, soll er seines nachtbarn [...] verschonen.
Baumann-Zwirner, Augsb. Volksb.
1991, 122
; Schwäb. Wb.
3, 579
.