geschepfe,
der
.
›Schöffe‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl.
gerichtsschöpfe
,
gerichtsman
1.

Belegblock:

Große, Schwabensp.
69a, 34
(Hs. ˹
nd.
/
md.
,
um 1410
˺):
vberzuͦget man aber se vmme de selben vntat mid den geschepfen oder mit den gezuͦgen, so sal man se richten.
Schmitt, Ordo rerum
113, 11
.