geisbaum,
der
.
›Esche (deren Laub an Ziegen verfüttert wird)‹;
vgl.
geis
.

Belegblock:

Voc. Teut.-Lat.
k jr
(
Nürnb.
1482
):
Gayßbawm. daucus.
Schmitt, Ordo rerum
378, 14
;
Schwäb. Wb.
3, 235
;
Schweiz. Id.
4, 1238
;
Marzell
1, 76
.