brehentag,
der
.
– Obd.
in der christlichen Kirche ›Fest der Erscheinung des Herrn, Epiphanias‹; dann auch ›Fest der Heiligen drei Könige, Dreikönigsfest (6. Januar)‹;
zu
brehen
(V.),
tag
 6.
Zur Sache:
Rgg
2, 530
.

Belegblock:

Hör, Urk. St. Veit
64, 21
(
moobd.
,
1347
):
daz ist geschehen, do man zalt von Christes gepuͤrt dreuzehenhundert jar vnd darnach in dem sibenvndviertzigisten jar an dem heiligen prehentag.
Herzog, Landsh. UB
343, 36
(
moobd.
,
1362
):
Geschehen 1362 des mantags vor dem prehen tag.
Fuchs, Kart. Aggsbach
66, 69
(
moobd.
,
1385
):
Der brief ist geben nach Christi gepuͤrd drewczehen hundert jar darnach in dem fuͤnfundachzigistem jar acht tag nach dem prehemtag.
Öst. Wb.
4, 168
.