brautschaz,
der
.›Ausstattung, Mitgift‹;
zu
braut
1.Bedeutungsverwandte:
vgl. brautfuder
brautgabe
brautgift
brautkleinod
Belegblock:
Grosch u. a., Schöffenspr. Pössneck
20, 28
(thür.
, 1474
): Umb brutschacz. Die erbern schepphin zcu Magdeburg: eyn rechtspruch getan umbe eyn brutschatcz.
Röhrich u. a., Cod. Dipl. Warm.
4, 583
(omd.
, 1435
): das der vorgenanten kindere vormundere sullen der frawwen Marlaussche ire brutschatcz [...] alse XXIX mark geringes geldes und IIII seiten spegfleisch, geben.
Kurrelmeyer, Dt. Bibel
5, 82, 13
(Straßb.
1466
): Der kúnig hat nit durft breutschatz.
Schmitt, Ordo rerum
118, 31
; Preuss. Wb. (Z)
1, 786
; Schwäb. Wb.
6, 1687
.