brautschaft,
die
.
›Brautstand‹;
zu
braut
 1.

Belegblock:

Voc. inc. teut.
d jv
(
Speyer
um 1483
/
4
):
Bot der breütschafft zuladen in die hochzeit pro nubus.
Ebd.
d ijr
:
Brutschafft Sponsalia sunt futurarum promissio nuptiarum.
Schwäb. Wb.
1, 1375
;
Schweiz. Id.
5, 1003
;
Öst. Wb.
3, 797
.