brautschaft,
die
.›Brautstand‹;
zu
braut
1.Belegblock:
Voc. inc. teut.
d jv
(Speyer
um 1483
/4
): Bot der breütschafft zuladen in die hochzeit pro nubus.
Ebd.
d ijr
: Brutschafft Sponsalia sunt futurarum promissio nuptiarum.
Schwäb. Wb.
1, 1375
; Schweiz. Id.
5, 1003
; Öst. Wb.
3, 797
.