brachmon(at),
brachmanot,
der
;-s/–
.›Monat, in dem der Ackerboden umgebrochen wird (Juni)‹;
zu
brach
(Adj.), monat
1.Bedeutungsverwandte:
vgl. juni
Belegblock:
Pfeiffer, Nic. Jerosch. Chron.
5847
(preuß.
, um 1330
/40
): in dem selbin jâre, dô der brâchmânde gelac, uf des mândin drittin tac.
Helm, Maccabäer
10006
(omd.
/nrddt.
, Hs. A. 15. Jh.
): Dyoscorus der name ist | chriechischer sprache mittewist | unde heizet uns Junius, | daz ist der brachmane alsus.
Chron. Köln
2, 78, 6
(rib.
, 1. H. 15. Jh.
): In den selven jaren droich man die cassen bi ein in dem doem zu Colen dez eirsten sondagz in dem braemmainde.
Buch Weinsb.
5, 475, 16
(rib.
, 1576
): Im brachmant und dissem mont was widderwertigs geschicht.
Chron. Nürnb.
3, 291, 8
(nobd.
, 1450
/80
): im prachmond zugen sie auß und gewannen ym 13 vesten an.
Sachs
5, 242, 3
(Nürnb.
1531
): Ains mals ich inn dem brachmon haiß | Mir auf ein tag fürnam ein raiß.
Ebd.
9, 248, 7
(Nürnb.
1552
): Der krebs, der stirbt in dem Brachmon. | Auß seim aß wechst ein scorpion.
Kurrelmeyer, Dt. Bibel
10, 333, 12
(Straßb.
1466
): das ist des brachmon in dem zaichen der zwiling.
Goedeke, Fischart. Schiff
183
(Straßb.
1576
): Nachdem nun alles war versehen | Ward zu der abfart angesehen | Im brachmonat der zwenzigst tag.
Chron. Augsb.
4, 436, 26
(schwäb.
, zu 1501
): Auf 7. brauchmonat im 1501 jar ist zů Nierenberg Jerg und Marx Winter, stieffbrieder, zů nacht erschlagen.
Ebd.
444, 13
(Augsb.
zu 1503
): adj. 22. junius. ist der prachmanet, hatt ain ratt den Lenhart [...] haim haissen gan.
Müller, Stadtr. Ravensb.
270, 3
(oschwäb.
, 1538
): Uf fritag nach U. Herrn Fronlichnamstag, was der 21. tag des Brachmonats.
Rennefahrt, Recht Laupen
207, 17
(halem.
, 1545
): in krafft diß brieffs der [...] geben ist am sechs und zwentzgisten tag brachmonath.
Turmair
4, 1042, 26
(moobd.
, 1522
/33
): Im brachmânat am achtundzwainzigisten tag kam er gein Trient.
Ebd.
5, 78, 16
: im brachmonat in zehen tagen hab ich das büechlein geschriben.
Spechtler, Mönch v. Salzb.
45, 38
(oobd.
, 3. Dr. 14. Jh.
): Erasmus hat gelitten | den prachmon manig pain.
Diehl, Dreytw. Essl. Chron.
18, 16
; 94, 25
; 197, 29
; Bremer, Voc. opt.
1, 222
; Schmitt, Ordo rerum
14, 17
; Voc. inc. teut.
d iv
; t vv
; Dasypodius
104r
; Mylius
B 1r
; Volkmar
300
; Dict. Germ.-Gall.-Lat.
93
; Baumann-Zwirner, Augsb. Volksb.
1991, 194
; Dietz, Wb. Luther
1, 771
; Pfälz. Wb.
1, 1146
; Bad. Wb.
1, 303
; Schweiz. Id.
4, 236
.