bolus,
der
;lat. Flexion;
aus
– Meist in der Verbindung mlat.
bolus
›Heilerde‹
(Mlat. Wb.
).1, 1512
bolus armenus
.›rote (armenische) Ton-, Siegelerde (als Heilerde verwendet)‹.
Belegblock:
J. W. von Cube. Hortus
76, 5
(Mainz
1485
): Bolus armenus ist eyn ader der erden die wurt funden in dem lande Armenia genant.
Belkin u. a., Rösslin. Kreutterb.
104, 7
(Frankf.
1535
): Bolus armenus ist gůt die den außgang haben mit dem blůt / deßgleichen den miltzsuchtigen / lebersuchtigen / vnd die einen boͤsen magen haben.
Ermisch u. a., Haush. Vorw.
76, 11
(osächs.
, 1570
/7
): nimb kreiden, poluß, eycheln, stoß es untereinander klein.
Keil, Peter v. Ulm
153
(nobd.
, 1453
/4
): thu dorzu gumi arabicum, tragant, mastigk, yglichs iij quinte, boli armeni ij quinte, ein weiß von einem ay, vnd klopffe es alles vnter einander.
Fischer, Folz. Reimp.
44, 198
(Nürnb.
1482
): Und Avicenna schreypt fürbasser: | Bolus, ampfer- und rosenwasser, | Deglich mit wein in tranck genumen, | In grossen sterben hin möcht kumen.
Ebd.
44, 343
: Nem dreyer guten quintin swer: | Von erst ein uncz bolum armenum.
Cirurgia H. Brunschwig
26va, 20
(Straßb.
[1497
]): So nim ein geroͤsten gal oͤpfel. Sanguiē diaconis. Boly armeni.
Menge, Laufenb. Reg.
5646
(Hs. ˹nalem.
, um 1470
˺): So möchte man denn alsus | Mit roßöle vnd dem bolus | Armenus essich glychen | Vnd denn da mit bestrychen | Das geswere.
Scholz, Lanfrank. Chir. Parva
231v, 3
(md.
/oobd.
, 1446
/8
): auch devensiuum boli ist czu mal gut czu allen / wonnden des leichnamß.
Eis u. a., Asanger Aderl.
3, 4
(sböhm.
, 1531
): Nym dar zue polarmenj vnd populeon, als uil man der salbn machn wil.
Gleinser, Anna v. Diesb. Arzneib.
1989, 62
; Lehmann, Rezeptb.
160
; Schmid, Pilgerreisen.
1957, 407
.