beklepfen,
V.;
zu
mhd.
beklepfen
›einen Schlag beibringen‹
(Lexer
).1, 166
›jn. in der Gewalt haben, jn. bezwingen, beherrschen‹.
Bedeutungsverwandte:
beklippen
Belegblock:
Helm, H. v. Hesler. Apok.
18691
(nrddt.
, 14. Jh.
): Die tuvel sint im undertan, | Wen sie mit im iren willen han | Und haben in so beclepfet | Daz her allez daz wol schepfet | Mit in daz her hie schaffen wil.
Am ehesten hierher: Henisch
271
(Augsb.
1616
): Bekleppen / beklippen / B. deprehendere, decipere siue capere transenna aut laqueo.