ausverheit,
part. Adj.;
zu
verheien
›schänden‹ (
Dwb
12, 1, 550
).
›verdammt, schlecht‹.
Bedeutungsverwandte:
ausgeheit
,
ausgeschneit
,
ausverschneit
; vgl.
arg
(Adj.) 4; 5.

Belegblock:

Haltaus, Liederb. Hätzlerin
1, 21, 28
(
schwäb.
,
1471
):
Da můst du dann verprynnen, | Du vszverheyte laus.