auskündig,
Adj.
›offenbar, bekannt‹;
vgl.
auskünden
1.Bedeutungsverwandte:
kundbar
offenbar
ruchtbar
Belegblock:
Schwartzenbach
M jv
(Frankf.
1564
): Offenbar. [...] Kundtbar. [...] Jederman wol bewust. [...] Außkuͤndig. [...] Offenlich fuͤrgestelt. [...] Außgeschlagen / Oder / Außkommen.
Ulner
331
(Frankf.
1577
): Offenbar [...] ruͤchtbar [...] außkuͤndig werden [...] jederman weiß darvon zu sagen.
Schmitt, Ordo rerum
120, 46
.